nosyopsis

"Devlet artık savaşa para harcamayacak abi, bize harcayacak. Yani yine kendileri de alırlar ama..."

Sat, 18 May 2013 04:10:13 -0400

“Devlet artık savaşa para harcamayacak abi, bize harcayacak. Yani yine kendileri de alırlar ama olsun, bize yatırım yapacaklar.”

- Diyarbakır sokak

İki hafta önce dipnot tablet’in Kalebodurla Mimarlık...

Sun, 24 Mar 2013 10:49:00 -0400

İki hafta önce dipnot tablet’in Kalebodurla Mimarlık bölümüne Herkes İçin Mimarlık’ı yazmıştım, onu da buraya not düşeyim

yeltakom: Salı günü panel var, ben de Herkes için Mimarlık’ın...

Sun, 24 Mar 2013 10:45:42 -0400

yeltakom:

Salı günü panel var, ben de Herkes için Mimarlık’ın süreç içerisinde ne yaptığını konuya nasıl baktığını anlatacağım, bekleriz

Türkiye’de çoğunluk, çoğulculuktan yanadır. Fazla olanın...

Thu, 14 Mar 2013 03:58:21 -0400

Türkiye’de çoğunluk, çoğulculuktan yanadır. Fazla olanın bereketi onun gereklilik tartışmasının önünü kapar. Konut, üretilmesi gereken, lokomotif sektörü ayakta tutan bir mesele olarak görülür. Her yerin konuta dönüşmesi bunun sonuçlarından biridir. Diğer yandan ise kentin ortasına, stadyum olmaz, kule olmaz, alışveriş merkezi olmaz düşüncelerinin yarattığı boşluğu konutla mı dolduruyoruz?

kayıtdışı 02 - liminal için kolektif şekilde bir metin yazmıştık

Tue, 26 Feb 2013 16:24:07 -0500

tekrar okuyunca düşündürttü

————————

Sahne 1

Koro   : boşluk varken tanım yoktu
          Kapılar nerde? Kim yıktı duvarları?
Biri   : Burası neresi??
Diğeri : orası !!
Biri : belki de şurası??
Diğeri  : ya orası ya şurası..
Kim?  : liminal !!
Diğeri  : ne ??

Sahne 2

Biri : nasıl ?
Koro   : her yeri tanımladılar…
Hepsinin dışındasın…
Biri   : bu sınırsızlık, belirsizlik, ürkütücü
Diğeri   : esas tanımsızlık ürkütücü..
Biri   : Geçişler, geçitler, ara bölgeler… öncesi? Sonrası?
Kim?   : hep eksik kalacak

Sahne 3

Biri   :   her yer kapı duvar… kim koydu bu sınırları ??
Diğeri   : tanımlar rahatlatır..
Kim?   : tutunmak için her şeyi tanımladılar
Koro: yine de eksik kaldı,
bazıları geçemedi, eşiklerde kaldı..
Biri   : tanımlamak gerekli mi?

Sahne 4

Biri : Geçmekte olduğun bir “Ara” da mısın?
Kim?  : “ara”dan bihaber bu tanımlar! eşikleri es geçmekte…

Diğeri   : Ne kadar tanımlayabilirsiniz ki?
Kim?   : belki de tanımak yeterli

Koro:    Kim ne kadar farkında kim görmezden geliyor?
Kim?    :         Arada bir durup düşünmek gerek.
                     Ara’da bir durup düşünmek gerek.

Mimarlığı düşünmek denince ne anlıyorsunuz?

Mon, 18 Feb 2013 07:49:29 -0500

nosyopsis’e bundan itibaren İTÜ Mimari Tasarım Yüksek Lisans Programındaki dersler için yazdıklarımı paylaşacağım, buna Mimari Tasarım ve Kuram dersinin, başlıktaki yazısıyla başlıyorum.

Mimarlığı düşünmek denince ne anlıyorsunuz?

Şüphesiz ki mimarlık düşüncesi, mimarlık gibi reel bilgil alanıyla, pratik bilgi alanının birbirine karıştığı bir bilgi alanının en çetrefilli konularından biri. Sorunun türkçe olması ve bulunduğumuz yerin Türkiye olması ise bu soruyu daha enteresan kılıyor. Düşünmenin kökü olan düşün kelimesinin kullanımı 17. yy.’dan öncesinde görülmüyor. Bu belki düşünmek ile kurduğumuz toplumsal ilişkiyi gösterebilir, bunu aklımızda tutalım. Bir başka ilginç durum ise düşünmek kelimesinin Türk Dil Kurumu sözlüğündeki anlamlarından biri : tasarlamak. Bu daha şaşırtıcı belki de, bu bilgi de bir yerde dursun.

Mimarlığı düşünmek genelde mimarların elinde olduğu varsayılan bir eylem.Batı toplumlarında mimarın düşünerek içinde bulunduğu toplumu yeni bir yöne sokma çabası ya da tahayyül ettiği bir dünya düzenini hakim kılmaya çalışması hep mimarlığı “düşünme”nin sonucu. Mimarlığı düşünmek bir yerden sonra öyle bir hale gelebiliyor ki, ondan vazgeçip sadece “uygulama” yapmak bir seçeneğe bile dönebiliyor.

Genellikle mimarlığın kurduğu dünya, toplumsal analizlerin ve teşhislerin üzerinden değil, mimarın kendi kavramsal ve uygulama bilgisinin etrafında kurulan bir düzeni işaret eder. Oysa mimarlığı düşünmek belki de tam mimarın geleneksel anlamdaki bu düşünceden kurtulmasıyla başlar.

Sözgelimi Türkiye’de mimarlık düşüncesinin bir geçmişi var mıdır? Böyle bir geçmişten söz edebilir miyiz? Bu soruların cevabı orda bir yerde düşüncenin kendi kendine oluştuğunu varsayanlar tarafından kolayca verilebilir. Ama düşüncenin başlangıcı düşünceyi üreten aktörlerin farkındalığıyla başlar. Yazının başındaki bilgileri göz önünde bulundurarak, Türkiye’de düşüncenin gelişimini aşağı yukarı tariflemek mümkün. “Yapılan iş iyidir.” mottosunun en büyük toplumsal söylem olduğu bir yerde, düşünceden medet ummak kimi zaman iyi niyetlilik bile sayılabilir. Yalnız şunu da unutmamak gerek bir yandan, pratik ile düşüncenin birbirini bu kadar ötekileştirmesi, bir kısım mimarın sadece uyguladığnı ve düşünce üretmediğinden bahseder. Bu çelişkili durum şöyle bir soruyu doğurur, içinde düşünce olmayan inşa süreçleri olur mu?

Kavramsal ve pratiksel hareket alanlarının her birinin bir düşünce barındırdığını kabul edebilir. Belki burda ayrımına varmamız gereken nokta, pratik alanla kavramsal alanın birebir örtüşmediğinin ön kabulüdür. Kavramsal üretimler, mesleki bilginin teknoloji ve reel değerlerle kurduğu dünyada yer alamayabilir hatta kimi zaman baltalayabilir.

Düşünmenin, tasarlamak ile olan ilişkisi, düşünmek kelimesinin düzene sokmak, belli bir düzene bağlı kalmaya yeltenmesini açıkça ortaya koyar. Çünkü tasarlamak bu ilişkiler ağı içinde, bir şeyin projelendirilmesini ve belli çerçeveler içerisinde kurulmasını çağrıştırır. Bu düzen çabası da tabi ki de sadece kurgulanmış bir sahnedeki piyesten ibarettir. Dünya üzerinde kurduğumuz herhangi bir şeyin çizgisel şekilde ilerlediğini düşünmek çocukca bile denilebilir.

Son olarak mimarlığı düşünmek kimi mimarları Alice’in Harikalar Diyarı’na götürse de, kimilerini de benim gibi sadece otostop çekeceğim bir galaksi turuna çıkarıyor.

YAP - Young Architecture Program KOTUstudio | Proposal

Thu, 24 Jan 2013 09:27:00 -0500

Bu seneki YAP için yazdığımız proposaldı, sonuçlar ise şurada.

http://www.istanbulmodern.org/tr/basin/basin-bultenleri/yap-istanbul-modern-yeni-mimarlik-programinin-bes-finalisti-belli-oldu_1045.html

İçinde bulunduğumuz yeni çağ, aktif politik öznelerin bireysel alanlarını kurdukları bir zaman dilimi. Ve bu zaman diliminin içinde zamansız kurgu paylaşımları yaşanıyor. Kesişen kurgular evrenin kendi ekonomisini oluşturuyor ve bu ekonomi bir kısır döngü gibi gözükse de aslında devinimini tamamlıyor.

Kentler de bu devinim içerisinde bir fabrika ürünüymüşçesine şekilleniyor. Aktif politik özneler kente katılmaya devam ettikçe, yeni kriz noktaları da artarak beliriyor. Bu kriz noktaları kimi zaman bir kentsel müdahalenin şuursuzluğunda vuku buluyor, kimi zaman ise doğal sınırlarına dayanmış bir kentin artık kendi sınırlarını yaratma gayretinde. Bugüne dek bu krizler geleneksel iktidar yöntemleri tarafından yönlendiriliyordu, ki zaten krizlerin nedeni de çoğunlukla söz konusu yöntemler idi.

Bugün artık bu kriz noktalarını geleneksel iktidar yöntemleri üzerinden konuşmak manasızlaşıyor. Çünkü artık kentsel pozisyonlar özneleşen iktidarlarla ilerliyor, yani klasik iktidar tanımı değişiyor. İktidarı, görünen iktidar olarak değil, öznelerin birleşimleri olarak yorumlamak gerekiyor. Bir başka ifade ile, geleneksel iktidarın kamusallık üzerindeki gücü noktasallaşıp, parça parça dağılmış halde ilerliyor. Panoptik bir iktidar paradoksu ile her kentsel öğe kendi iktidar alanını yaratabiliyor ve mikro iktidarlar olarak tanımlayabileceğimiz bu ortaya çıkışların izlenebilirliği, takip edilebilirliği artış gösteriyor. Mikro iktidarlar da geleneksel iktidarlar gibi haleflerini yaratıyorlar ve böylece aktarılabilir söylemler içeriyorlar.

Demokrasiyi, azınlığın fikirlerini de dikkate almak yerine ‘çoğunluğun seçimi önemlidir’ şeklinde gören Türkiye’de ve diğer coğrafyalarda muhalif ses marjinal bir yorum olarak algılanıyor. Bu marjinallik algısı, azınlığın isteklerini çoğu zaman sebep düşündürtmeden değersiz gösteriyor. Bir diğer yandan, mikro iktidarların çatışmasına da açık hale gelen kentsel mücadelenin ideolojik sloganlar üzerinden yürütülmesi durumu oluşuyor. Bu durum, kente dair fikirleri konuşma, kente yeni sorular sorup onların cevabını alma sürecinin atlanmasına yol açıyor. Bunun sonucu da kent ile diyalogdan bilinçli olarak ya da farkında olmadan kaçmak oluyor.

Bu konjonktür içaerisinde bir tasarım stratejesi belirlemek gerekince, herkesin sözünü söylediği naif bir fikir alanı ilk akla gelen ve en olası çözüm olarak gözüküyor. Yalnız bu fikir o kadar naif ki, her durumun yüzeyselleştiği, söylemlerin günlük, anlık paylaşımlarla yok olduğu, fikirlerin birikmediği bir ortamda, bu anlık söylemler vücut bulmadıkça bize ne kadar fayda sağlıyor. Bugün artık biriken fikirlerden değil anlık sözlerden bahsedebiliyoruz.

Mimarlık bir söz söyleme yöntemi. Bu söz, çevresiyle kurduğu ilişki ile görünür oluyor, ya da yapının olmadığı yerde hala mimarlığı konuşabilmenin gücü oluyor. Artık çoğulcu kolektif üretimin geçerli olduğu bir çağdayız. Çoğunluğun tanımlanmış bir kimliği yok. Bu kimlik yokluğu bir kimliksizlik değil. Çoğulculuğun sesine, sahipsiz olmasına, üretimin isimsiz yapılmasına karşılık geliyor.

Peki, kente dair yeni bir söz söyleyecek geçici bir mekanın sınırlarını çizen, fiziksel gereklilikleri midir? Yoksa mekanın dokunmaya çalıştığı herkes o mekanın başka bir sınırını mı oluşturur? Bu diyalog kentle kullanıcı arasındayken mimar nasıl bir sözle araya girer?

Mimarlık konuşur, iletişim kurar. Strüktürlerin yarattığı alanlar, söylenmemiş sözleri barındırır, kente dair bir yansımanın üç boyutlu olarak karşılığıdır. Kente geçici bir strüktürü koyarken, bu duruşu iyice tanımlamak gerekiyor.

Karışan ve eriyen strüktürler, düşünce-tasarım-üretim çizgisinde, kurabilecekleri yeni aktif alanları saptayıp buna ilişkiyi kurup, kentin içerisindeki tüm sözleri söylemeliler. Böyle bir kentsel öğenin tasarım süreci kadar, üretim süreci de kendi çevresini beslemeli. Lokal ‘know-how’ ı yeni fikirlerle buluşturmalıdır ki, bu süreç kentin en dar sokaklarına kadar sızabilsin. Karışan ve eriyen strüktür, kriz anlarının kentsel bir çekim alanında patlamasını temsil edebilsin.

Bu strüktür bir ziyaretin anının farklı sekanslarını bir arada tutan, hem ziyaretçi olan kentliyi aktif hale getiren, kendisini çok seslilik söylemini her açıdan ortaya koyan deneyim olacak. Bu söz spekülatif bir durumu yaratacak, kente yeni eklenen obje kısa zamanda kentte bir yer edinecek.

bugün Arkitera’da yayınlanan Taksim Projesinin...

Mon, 21 Jan 2013 18:55:00 -0500

bugün Arkitera’da yayınlanan Taksim Projesinin instagramımdan görselleri

sen de hayra ortak ol…

Sat, 12 Jan 2013 17:35:07 -0500

sen de hayra ortak ol…

m(ecr)a / m(edy)a

Mon, 07 Jan 2013 19:37:09 -0500

yeni?

daha çok üret

Tue, 01 Jan 2013 20:39:49 -0500

daha çok üret

döndü

Thu, 27 Dec 2012 06:54:41 -0500

kentsel dönüşümü konuşmanın, onu fotoğraflamanın bir fetişi ve estetiği var

bir öncekinin başka bir parçasıydı “mimarlık ne...

Sun, 23 Dec 2012 18:46:00 -0500

bir öncekinin başka bir parçasıydı “mimarlık ne tatlısın”

2010’dan bir kesit, daha önce pek ortaya çıkarmadığım...

Sun, 23 Dec 2012 18:03:00 -0500

2010’dan bir kesit, daha önce pek ortaya çıkarmadığım başka bir sticker serisi : “en sevdiğim”

geciken pazarların yüksek sesten nağmeleri

Sun, 23 Dec 2012 12:39:31 -0500

Bu yukardaki fotoğraf Manchester’da çekildi. Orda çekilmesinin bir önemi yok şu an ki yazıda, bilgi olsun diye söylüyorum.

Bu fotoğraf çek-at bir bir fotoğraf makinasının sanırım son pozuydu, o yüzden aslında çerçevesinin kenarında kaldı, geri kalanı beyaz boşluğa bıraktı. Bir nevi kırılma demek ne kadar abartı olsa da, bu tip entelektüel olma derdinde olan yazılar için bu tanım hafif bile kalabalır.

Fotoğrafın çerçevesi seçiliyordur büyük olasılıkla, mesala ben bu fotoğrafı banyo yaptırdıktan sonra sadece cdye kaydedilmesini istemesem, ya da hiç cd istemesem, fotoğrafçının kendi bastığı pozlar arasında yer almayabilirdi.

Eksik olduğu, filmin yandığı düşünülürdü.

Adım gibi eminim ki, bu dandik 2 sterlinlik makineyi yapan bunu bu kadar düşünmemiştir.

Nesnelerin bir şekilde iletişim kurduğuna inanılan fetişten daha çok, “düzgün” bir fotoğrafın eleştirisini başlatabilir mi acaba, kazara da olsa.

yeltakom: Panel : m o n o / d i a - LOG Eleştiri ve...

Wed, 19 Dec 2012 12:21:30 -0500

yeltakom:

Panel : m o n o / d i a - LOG

Eleştiri ve Yaratıcılık Üzerinden Tasarıma Bakış

24 Aralık Pazartesi 2012 / 18:00 / Taşkışla 109

"Can social complexity, open and agonistic encounter, and critical exchange be designed? What..."

Wed, 19 Dec 2012 11:42:16 -0500

“Can social complexity, open and agonistic encounter, and critical exchange be designed? What constitutes the productive transitions of physical scales and programmatic (in) formalities when it comes to political encounters? When we stage discourse, when and how does political emerge?”

- Nikolaus Hirsch&Markus Miessen

“Örgütsüz halk köle halktır.” Kasımpaşa, Nişangah

Tue, 18 Dec 2012 20:56:00 -0500

“Örgütsüz halk köle halktır.”

Kasımpaşa, Nişangah

"organizasyonel becerinin, biriken hali var mı? ya da derinleşmiş hali?"

Tue, 18 Dec 2012 20:54:00 -0500

“organizasyonel becerinin, biriken hali var mı? ya da derinleşmiş hali?”

mesala

Tue, 18 Dec 2012 20:44:06 -0500

iletişim teknolojilerinin gelişmesi coğrafya algımızı değiştiriyor.